به فاصله ی بیخ گوش

دیروز از یکی از بچه ها شنیدم یه نفر وسط کتابخونه مرکزی دانشگاه بین درس خوندن از جاش بلند شده و خودشو زده

راوی بعد از نگاه کردن به سر تا پام گفت فکر میکنم مثل تو آناتومی مقایسه ای پاس میکرده !
من ولی تمام فکرم این بود که چی میتونه سر یه طفلک درمونده بیاد که حس کنه این تموم کاریه که از دستش برمیاد.به این فکر میکردم با در نظر گرفتن تفاوت های شرایطمون،چقدر نزدیکم بهش!
به وسط پیاده رو رو زمین نشستن و واسه هزاران دلیل منطقی یا مضحک گریه کردن
کسی چه میدونه؟
کسی واقعا چه میدونه؟!