E 12th St

راستش خوش خبر نیستم از نتیجه :/
قرار بر این بود که چراغونی کنم اینجارو..از این مزخرفات حباب دار که میزنی روشون ازشون قلب و گل و بلبل میریزه جور کنم.
اما نشد!
و من صبر کردم تا استوپید کوکیِ امشب این حرفارو تایپ کنه.
خواستم یادداشت (به معنای واقعیِ کلمه یادداشت) عجیبی رو واسه خودِ ده سال دیگه م ثبت کنم.

چون ده سال دیگه..دقیقا ده سال دیگه

۳۶۵۰ شب دیگه که بخوابم ،من دیگه فقط یه دختربچه ی خیال پرداز که نصف شبا از گوگل مپ ویو ی خیابون ها و کوچه پس کوچه های بروکلین و منهتن رو تماشا می کنه نیستم..

و بالاخره یه غروب ترجیحا خنک از یکی از خونه های آجر نمای این خیابون بیرون میام. درو پشت سرم قفل میکنم.رو سومین پله ی خونه یه نفس عمق می کشم به جبران لرزیدن دستام وقتی از صفحه ی اعلام نتایج اسکرین شات می گرفتم..به جبران شبارو نخوابیدن هام،به جبران گریه نکردنا،جا نزدنا،نترسیدن هام از دوباره ترسیدن..به جبران ۳۶۴۹ روز پیش.تو دقیقه ی ۰۳:۲۰ آهنگ یه نفس عمیق میکشم و تو نور تیرای چراغ برق و کافه های رنگی این اطراف قدم می زنم.دستامو تو جیبام نگه میدارم و سوپر گرل گوش میدم. از یه کافه ی نزدیک قهوه و دونات می خرم و اهمیت نمیدم که اگه قهوه ش آشغال باشه.
ده سالِ دیگه..فقط ده سالِ دیگه من لایق به عنوان یه خانوم دکتر اینجا زندگی کردن می شم.
پس از اونجا جم نخور و منتظرم بمون..چون شرایط ممکنه عوض شه،اما برنامه هیچ وقت تغییر نمی کنه.

+پیشنهادی super girl از raemon . کلیک