پیشرفتی برای همه

بچه هایی که مادر های فرهنگی دارن تو مدرسه از بقیه جدان.

مامان های فرهنگی عادات مشترک زیادی دارن.یکی از اونا اصرار شدیدشون رو اینه که بچه ها مسئولیت اشتباهاتشون رو خودشون برعهده بگیرن.

برای مثال یه امتحانی رو کل کلاس افتضاح پاس میکنن.بقیه بچه ها میرن خونه ادعا میکنن امتحان خارح از کتاب بود و شاگرد زرنگمون هم گند زد و .. مادر فرزند طفلکیش که روحیه ش با این امتحان توسط معلم بی مسئولیتش خراب شده رو در اغوش میگیره و شام مورد علاقه ش رو میپزه و زود میخوابه تا صبح فردا بره دفتر مدرسه و درس خوبی به معاون اموزشی بده.

اما تو خونه هایی که مادر خودش فرهنگیه, اول از همه برگه امتحانی چک میشه.در نهایت میگه فکر نمیکنم سوالات خیلی عجیب غریب بوده باشه.تو دار زده نمیشی ولی اینو هم خودت و هم من میدونیم که این نتیجه از رو کم کاریه توئه.پس ما تو اعتراض فردا شرکت نمی کنیم.

امروز سر قضیه ای از دست خودم ناراحت بودم.میدونستم کاری که دنبالش بودم تلاش بیشتر میخواست ولی به خاطر غرور مسخره ی همیشه همراه ،دست کم گرفته بودمش.

واسم آب میوه اورد پرسید همه چی رو به راهه ؟

گفتم اره هست.گفت اینطور به نظر نمیرسه!داری به خودت سخت میگیری.به هرحال اون مجتمع کمک زیادی هم نکرده بود که نبودش بتونه آسیبی به هدفت بزنه.از اولشم به کمکشون احتیاجی نداشتی!

نگاش کردم گفتم وای !مامان بازنشسته شدن واقعا عوضت کرده!

میز طهریرمو دور زد و همونطور که از اتاق بیرون میرفت جواب داد من فقط این صداقتی که الان جلوی روم می بینم رو می خواستم ولی هنوز تو کمپین تشکیل دادن علیه شون تیشرت هارو نمی پوشم !

جوری که بشنوه پرسیدم چندسال دیگه میشه روش حساب کرد ؟

با خنده گفت باید دید.